Artykuł sponsorowany

Kiedy punktowy układ oddymiania ma sens zamiast rozwiązań w pasmach świetlnych

Kiedy punktowy układ oddymiania ma sens zamiast rozwiązań w pasmach świetlnych

Na dachu budynku z wydzieloną strefą pożarową, taką jak klatka schodowa w domu jednorodzinnym lub wyodrębniony sektor w hali przemysłowej, system oddymiania musi chronić precyzyjnie określony obszar. Ingerencja w całe pokrycie dachowe nie zawsze jest uzasadniona technicznie i ekonomicznie. Punktowy układ oddymiania rozwiązuje ten problem, skupiając proces odprowadzania gazów pożarowych dokładnie nad miejscem zagrożenia. Takie podejście pozwala zachować integralność konstrukcyjną sąsiednich pasm świetlnych, a jednocześnie spełnia rygorystyczne wymogi przeciwpożarowe dla pojedynczych stref ewakuacyjnych.

Przeczytaj również: Płyty kamienne – jakie są ich zalety w aranżacji wnętrz?

Konstrukcja i zastosowanie niezależnych urządzeń na dachu

Wolnostojące urządzenia montowane bezpośrednio w połaci dachu nad wybranymi strefami charakteryzują się niezależnością operacyjną. Każdy moduł stanowi samodzielny element wyposażony we własny mechanizm otwierający. Zależnie od specyfiki obiektu instaluje się siłowniki elektryczne pracujące pod napięciem 24 V lub układy pneumatyczne wykorzystujące naboje z dwutlenkiem węgla. Mechanizmy te reagują na sygnały z czujek dymu lub zadziałanie termowyzwalaczy, co inicjuje proces otwierania bez ingerencji w pozostałe segmenty dachu. Rozwiązania zintegrowane w pasmach świetlnych opierają się natomiast na wspólnej konstrukcji nośnej, co narzuca odmienne podejście do podziału architektonicznego.

Przeczytaj również: Kotły gazowe a panele fotowoltaiczne: jak połączyć te źródła energii?

W praktyce projektowej klapy dymowe punktowe sprawdzają się podczas zabezpieczania dróg ewakuacyjnych i miejsc o lokalnym podwyższeniu ryzyka pożarowego. W domach jednorodzinnych i budynkach wielorodzinnych trafiają najczęściej nad klatki schodowe. W halach produkcyjnych i magazynach takie moduły chronią konkretne stanowiska robocze lub wydzielone ciągi komunikacyjne. Parametry urządzeń muszą zapewniać wymaganą powierzchnię czynną oddymiania określoną w normie PN-EN 12101-2:2017-05, co w przypadku budynków niskich i średniowysokich oznacza zazwyczaj minimum 1 m² powierzchni lub 5% rzutu poziomego chronionej klatki schodowej. Zgodność z tą normą narzuca również określoną odporność elementów na wysoką temperaturę, definiowaną przez klasę B300.

Przeczytaj również: Jak analiza modalna wspiera procesy diagnostyczne w przemyśle?

Wpływ na połać i ograniczenia rozwiązań punktowych

Lokalizacja izolowanych urządzeń wiąże się ze zwiększeniem liczby przebić w pokryciu dachu. Każdy niezależny moduł wymaga wykonania osobnego otworu, zamontowania podstawy oraz precyzyjnej obróbki blacharskiej. Prowadzi to do zwiększenia obciążenia konstrukcji dachu w konkretnych miejscach, szczególnie w kontekście naporu wiatru i zalegającego śniegu, co klasyfikują parametry WL i SL. Prace serwisowe przebiegają w tym modelu indywidualnie. Skraca to czas weryfikacji pojedynczego mechanizmu, jednak przy rozległych instalacjach wymusza przemieszczanie się ekipy technicznej między wieloma punktami. Zgodnie z wytycznymi przeglądy systemów bezpieczeństwa pożarowego wykonuje się co najmniej raz w roku.

Model opierający się na niezależnych urządzeniach natrafia na ograniczenia w przypadku obiektów wielkopowierzchniowych. Długie połacie dachowe, obszerne strefy pożarowe oraz konieczność równomiernego odprowadzenia dymu z dużej kubatury wymagają użycia ciągłych pasm świetlnych z wbudowanymi modułami oddymiającymi. Taka ciągłość gwarantuje szybszą redukcję zadymienia na dużym obszarze. O ostatecznym wyborze technologii w znacznej mierze decyduje geometria dachu. Konstrukcje płaskie lub posiadające spadek nieprzekraczający 30° sprzyjają centralnemu umiejscowieniu układów, co wzmacnia naturalny ciąg termiczny nazywany efektem kominowym. Zbyt gęste rozmieszczenie samodzielnych modułów na niewielkiej przestrzeni grozi z kolei zakłóceniem kierunku przepływu powietrza.

Ostateczną decyzję o układzie oddymiania determinuje dopasowanie technologii do bryły budynku, rygorystycznego podziału stref pożarowych oraz wyliczonego scenariusza rozprzestrzeniania się dymu. Projektant instalacji opiera się na twardych wytycznych, gdzie kluczową rolę w określaniu właściwych parametrów odgrywa norma PN-B-02877-4:2025-07. Właściwe rozpoznanie fizyki budowli i przepływu powietrza pozwala utrzymać drożność dróg ewakuacyjnych. W obszarze dostarczania komponentów dachowych działa MP SKYLIGHTS. Firma produkuje systemy oddymiania zgodne z certyfikacją budowlaną, które wchodzą w skład planu ochrony przeciwpożarowej w inwestycjach mieszkalnych i obiektach przemysłowych.